281 -- SATURNINO CALLEJA - Los cuentos de Calleja

Sinopsis: Pasa el tiempo, pasan las modas, pero los cuentos de Calleja siempre permanecen. Divertidos, graciosos y aleccionadores, los cuentos de Calleja se leen de un tirón y sin que nos abandone una sonrisa.

El editor Saturnino Calleja publicó durante los primeros años del siglo XX un gran número de libros de cuentos que adquirieron una gran popularidad y se difundieron ampliamente por España y Latinoamérica. Estos cuentos eran anónimos y se inspiraban en los cuentos populares españoles y en clásicos universales como los relatos de las Mil y una Noches, los de los hermanos Grimm, Perrault, Andersen, etc. Pero Calleja sabía darles un toque muy personal, con un lenguaje castizo y unas ilustraciones de corte popular, muy de la época, que identificaba inmediatamente a los cuentos de su editorial. Pasados los años, los cuentos de Calleja siguen divirtiendo por su originalidad y su gracia.

Opinión: Estos cuentos es algo que tenía pendiente desde hace años. 

Tengo los originales de mi madre y verlos siempre guardados en la biblioteca me parecían vacíos, sin contenido, así que puestos a ello...

Desde luego que hay que verlos con ojos de hace un siglo, pero también el Tenorio o Don Quijote, así no es tanto el esfuerzo.

Las moralejas y las enseñanzas trasnochadas nos dan un poco para pensar en lo rápido que ha cambiado nuestra sociedad en tan poco tiempo. ¿Hemos asimilado bien el cambio?

Recomiendo su lectura como "rara avis".

44 - JOSU LARTATEGI - Asteroidea

Sinopsia: Zaharren Egoitza leku lasaia da, lasaiegia. Bertan, zaharrek bizitza egiten dute. Hiltzeko oso denbora gutxi falta zaiela uste dute eta horregatik ez dautake itxaropen handirik etorkizunean. Nahikoa da telebista ikustea, jatea, trikotatzea, paseotxoak egitea, lo egitea... eta berriz ere dena errepikatzea.

Bisitak ere badituzte, baina oso gutxitan, senideak ez direlako ia inoiz zaharrekin gogoratzen. Egun batean, ordea, telebistak berri harrigarria eman du: asteroide erraldoia dator lurraren kontra eta munduaren azkena izango da. Une horretatik aurrera, bizitza erabat aldatuko da Zaharren Egoitzako lau atso-agurerentzat, Antontxu, Mikela, Boni eta Eukennirentzat.

Iritzia: Istorioa euskara maila zehatz baterako moldaturik dago. Orrialde bakoitzaren behealdean hiztegitxo lagungarri bat agertzen da. Eta bukaeran, ariketak daude irakurgaia lantzeko. Oso-oso erraz ulertzen eta irakurtzen da. Istorioak batzuetan barregura ematen du aiton baten gortasuna dela eta.

Mila esker IGORri liburua uzteagatik.

41 - TOTI MARTÍNEZ DE LEZEA - Nur eta irlandar gnomoa

Sinopsia: Amamaren etxeko zakarrontzian gnomo bat agertu da eta, harrezkero, Nur zoriontsua da. Aitonak uste du arratoi bat dela, eta zepoak jarri eta jarri ari da. Bien bitartean, Nur, Ainara, Noelia Unai eta Peio jolas eta jolas ari dira Finn-ekin -halaxe deitzen da irlandar gnomoa-, eta haien abenturetako lagunik hoberena izango da aurrerantzean.

Iritzia: Erraz irakurtzen da, nahiz eta berba batzuk bizkatarrez izan, berehala hartzen da nobelaren haria. Guztiz fantasiazkoa da, baina kultur desberdinak elkar daitezkeela adiskidetasuna sortzen azaltzen digu egileak. Merezi duten abenturak izango dituzte protagonistak eta lagunek. Ilustrazioak deigarriak dira, Juan Luis Landaren eskutik. 10 urtetik gorako umeentzat da.

Eskerrik asko JUNEri liburua uzteagatik.

35 - ARANTXA URRETABIZKAIA - Aurten aldatuko da nire bizitza

Sinopsia: Txanpi ez dago konforme etxean familiarekin. Ez dago konforme eskolan irakasle eta ikaskideekin. Hitz batean, ez dago konforme. Laguna egin du hondartzan eta badoa etxetik. Madrilera, hegoaldera, lagun berrietara... Hegoalde horretan: itsasoa. Bidaian, besteak beste, UB-40-ren musika lagun izango du.

Iritzia: Arantxaren literatura ez da batere zaila irakurtzeko, argia, elegantea. 12 urtetik gorako neska-mutilentzat idatzita dago, baina nerabe baten barruko biziminak nolakoak diren jakiteko ere balio du.

Heldutasuna ez da erraz heltzen, eta Txanpiren abentura honetan ikusiko dugu.

31 - DAVID DURAN - Nahiago nuke mutila banintz!

Sinopsia: Sexuaz jakin nahi zenuen eta galdetzeak lotsa ematen zizun ia guztia. Júlia kokoteraino dago hilekoaren tripako minekin, eta behin baino gehiagotan desiatu izan du mutil bihurtzea. Egun batez, Hilekoaren Maitagarria agertuko zaio bere desioa errealitate bihurtzeko. Maitagarriak Bis Zikloa eskainiko dio: hurrengo hilekora arte ezohiko boterea izango du neska edo mutila izateko, gogoak emandakoaren arabera. Gero erabaki egin beharko du neska jarraitu ala mutil bihurtu nahi duen. Tarte horretan Júliak primeran pasatuko du, eta gauza pila bat ikasiko du sexualitatearen eta pertsonen arteko harremanen inguruan.

Iritzia: nerabeentzako eleberria da. Hasieran pittin aspergarri iruditu zait, gero, ohiturik, gazteentzako harremanak, kexkak eta eguneroko galderak adierazten dela konturatzean, erraz irakurkertzen da. Dena den, ez da helduentzat, argi eta garbi.

29 - PILAR MATEOS - Nire osaba Teo

Sinopsia: Hamar urteko neskatoa zain dago osaba Teo noiz etorriko. Osaba Teo hori bera baino mutiko txikiagoa izango da, zazpi urte baino ez ditu eta. Hasierako sorpresaren ostean, neskatoa primeran ibiliko da osaba Teorekin, guztiz xelebrea da eta; osabarekin eta Sonia lagunarekin, abentura asko biziko ditu, Soniaren familia oso handia eta berariazkoa delako.

Iritzia: 8 urtetik aurrerago umeentzat da eleberri hau. Hasieran istorioa gorapilatsua da, pertsonaiak oso fantastikoak direlako, baina ohitu ondoren istorio entretenigarria da. Erraz irakurtzen da.

27 - MARIASUN LANDA - Amona, zure Iholdi

Sinopsia: Martinek linterna bat atera zuen bere motxilatik, eta nik galdetu nion zertarako zen eta berak ez zidan ezer ere erantzun, eta urduri nengoen, ez nekien zergatik...

Eta, bat-batean, jira egiteko eta begiak zabaltzeko agindu zidan.
-Alto! Geldi hor!

Orduan, amona, Martinek pistola batekin apuntatzen ninduela ikusi nuen, edo hobeto esanda, hasieran linternaren argiak itsutu egin ninduen, eta gero beste eskuan pistola bat zuela ikusi nuen. Eta gero, pum! pum! pum! oihu egin zidan, eta gero, ja! ja! ja!..., barre algaraka hasi, eta benetako pistola bat zen, hori da okerrena, jostailu bat ez zela, horretaz berehala konturatu nintzen. Geroxeago, hartzeko pistola lasai, eskaini zidan berak, eta nik hasieran ezetz, handik alde egin nahi nuela, baina, azkenean, jakin-minez edo, neuk ere pistola hura nire eskuetan hartu nuen. Dexente pisatzen zuen, eta beltz-beltza zen, ikaragarria.

-Zer iruditzen zain? Ez al dun guai?

Iritzia: 8 edo 9 urteko neska batek hildako amonari kontatzen dituen istoriotxoak dira. Aitaren batean irakurtzen dira. Entretenigarriak eta gaur egungo istorioak dira. Egonaldi txiki bat izaten denean irakurtzeko aproposak dira.