25 - UNAI ELORRIAGA - Londres kartoizkoa da

Arratsaldero igotzen da Phineas, bere lagunekin, hamazazpigarren teilatura, handik bakarrik ikusten baitira herriko bi sarrerak batera: errepidea eta tren-geltokia. Itxaroten daude, izan ere, uda honetan iritsi beharko lukeen norbaiten zain.Erabat amaitu ez den diktaduraren ondorengo garai lanbrotsuan, krudelkeriaren oroitzapena jaso eta gorde nahi dute pertsonaiek, beren zauriak behingoz ixteko, tiraniaren zerbitzariek zirrikitu guztiak itxirik dituzten arren.Berrikuntza osoa eman dio Elorriagak bere obrari, bai gaiaren, bai idazkeraren aldetik, baina bere erroei eutsiz: itxurazko soiltasun guztiz landua, literatur lana erlojuaren doitasuna duen artefaktua ere izatea, gizon-emakumeen beldur eta sentimendu sakonetara heltzeko gaitasuna.

Iritzia: Hasieran arraroa, zaila, astuna eta monotematikoa iruditu zitzaidan, gero, bigarren atalean kontatzen duena ez zuen zer ikusirik gertatzen denarekin, inportateena da zati desberdinen arteko lotura, baino hori konturatu arte... Laburtuz, Elorriagaren nobela iruditu zait, hau da, sakona, lodia, bitxia, ez buru ez hankokoa... Gustatu? pppppppssssssssssss.

2 Response to "25 - UNAI ELORRIAGA - Londres kartoizkoa da"

  1. Anónimo Says:
    14 de octubre de 2011, 21:53

    niri ere ez zitzaidan gustatu, ez dut ulertzen menpeko mamia eta.

  2. Blanca says:
    24 de octubre de 2011, 17:34

    Pozten naiz beste pertsona berdin pentsatzea.

Publicar un comentario

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...